DE STAP NAAR DE INDUSTRIE


ALS PROMOVENDUS KAN JE OVERWELDIGD ZIJN DOOR KEUZES OF NET OPGEWONDEN OM ALLE MOGELIJKHEDEN

Kies je voor onderzoek of voor het bedrijfsleven? En wanneer waag je de sprong? Voormalig postdoc Serena Moretti (Biocartis) en kersvers professor Tom Van Assche (VUB) praten over switchen van alma mater naar de bedrijfswerkvloer - en terug.

Van de academische wereld naar het bedrijfsleven: voor veel PhD-studenten, doctorandi en postdocs is het een grote stap. Blijf ik aan de universiteit of start ik bij een bedrijf? Die keuze maak je niet van de ene dag op de andere. Serena Moretti stapte eind vorig jaar over van de Universiteit Antwerpen naar het Mechelse biotechbedrijf Biocartis. Als Zuid-Afrikaanse bio-ingenieur maakte ze in 2015 gebruik van een FWO-beurs. Ze was toen als PhD-student verbonden aan de UAntwerpen, waar ze vorig jaar promoveerde op een onderzoek rond de invloed van microben op luchtvervuiling. Na een periode als onderzoeker bij farmareus Janssen Pharmaceutica kwam ze bij Biocartis terecht, waar ze sinds het najaar van 2019 als industrialization expert actief is. Moretti: “Ik ben een brugfiguur tussen wetenschap en industrie. Ik help inzichten uit kankeronderzoek te vertalen naar de productvereisten en de kwaliteitscontroleprocessen van ons diagnosesysteem Idylla. Met Idylla streven we naar een behandeling op maat van elke patiënt. Het voelde als een logische stap om voor Biocartis te kiezen, om het volledige plaatje te kunnen zien, en de voordelen van toegepaste wetenschap. Al moesten er wel eerst heel wat puzzelstukken op hun plaats vallen."

Ook Tom Van Assche stroomde door naar de industrie, maar hij koos na enkele jaren opnieuw voor de universiteit. Vandaag is Tom kersvers professor chemische ingenieurswetenschappen, met een eerste jaar als tenure-trackdocent achter de rug aan de VUB. Na zijn studies ingenieurswetenschappen startte hij aan de VUB een doctoraatsonderzoek over chemische adsorptie, de hechting van gassen en vloeistoffen op vaste stoffen. Na een periode als postdoc koos Van Assche ervoor om rond adsorptie te blijven werken: niet aan de VUB, wel bij Atlas Copco in Wilrijk, de Zweedse producent van compressoren en luchtbehandelingssystemen. Van Assche: “Mijn periode als onderzoeker aan de VUB liep af en tegelijk kregen mijn vrouw en ik een kindje. Ik koos voor werkzekerheid bij Atlas Copco, waar ik drie jaar als projectleider werkte in R&D - een bijzonder leerrijke periode waarin je probeert om je kennis toe te passen op grootschalige systemen. Na een tijd begon het te kriebelen, toen ik vernam dat er aan de VUB een positie als prof openstond. Naast mijn lesopdracht onderzoek ik de mogelijkheden van zeolieten (nanoporeuze mineralen) voor chemische scheidingen zoals het zuiveren van lucht. Ik ontving als junior onderzoeker onlangs mijn eerste FWO-beurs, waardoor ik binnenkort hopelijk PhD-studenten kan aantrekken. Voor dit onderzoek werk ik samen met professor Michiel Dusselier van de KU Leuven.”


"Als docent kan ik studenten of onderzoekers mijn ervaring in het bedrijfsleven meegeven, en dat beschouw ik als een plus"
Tom Van Assche

Hoe hebben jullie beslist wat het juiste carrièrepad was?

Moretti: “Ik heb genoten van mijn tijd als onderzoeker in Antwerpen, maar begon gaandeweg te beseffen dat wetenschap meer is dan inzichten vergaren en publiceren. Hoe kan kennis een toegevoegde waarde zijn voor de samenleving? En hoe worden inzichten vertaald in praktische oplossingen? Dat trok me meer en meer aan. Ik schreef me in voor de BioBusiness Winter Retreat van BCF Career, waar PhD-studenten, postdocs en jonge professionals kennismaken met lifesciencebedrijven. Die kennismaking overweldigde me - in positieve zin. Ik realiseerde me dat er nog veel multidisciplinaire inspanningen moeten gebeuren om ideeën uit de academische wereld te laten groeien en te laten ontwikkelen.” “Tijdens mijn onderzoeksperiode van zes maanden bij Janssen Pharmaceutica volgde ik uit eigen beweging trainingen voor postdocs, ging naar lezingen en woonde meetings bij om de drijfveren van de farmaceutische sector beter te leren begrijpen. Tijdens het carpoolen kreeg ik heel wat waardevol advies van mensen uit alle soorten geledingen van het bedrijf. Zij hielpen me om de puzzel in mijn hoofd te leggen. Telkens kreeg ik hetzelfde advies: maak je eigen keuze, beslis wat jíj wilt. Je bent waardevol voor een bedrijf als je iets doet wat je graag doet.” Van Assche: “Ik heb mijn buikgevoel gevolgd en had het geluk dat ik op het juiste moment bij de VUB aanklopte. Maar geluk dwing je zelf af: je krijgt in je leven veel kansen toegeworpen, dus blijf zoeken. Als individu ben je verantwoordelijk voor je eigen passie, je eigen drive en inzichten, ook in de academische wereld. Rond carrièrekeuzes moet je dus niet alleen advies vragen aan anderen, maar ook voldoende info inwinnen, zodat je de juiste keuze kan maken.”


MORETTI

Maak je eigen keuze, beslis wat jíj wilt. Je bent waardevol voor een bedrijf als je iets doet wat je graag doet.


VAN ASSCHE

Je krijgt in je leven veel kansen toegeworpen, dus blijf zoeken.

Wordt het steeds moeilijker voor promovendi om carrièrebeslissingen te nemen?

Van Assche: “Absoluut. Het werkveld wordt steeds flexibeler, waardoor meer opties ontstaan en je meer keuzes moet maken. Doordat er meer informatie ter beschikking is, worden de keuzes niet makkelijker. Als docent kan ik hierover weinig advies geven, ik kan enkel eerlijk zijn en studenten en onderzoekers de juiste informatie geven.” Moretti: “Als promovendus kan je overweldigd zijn door de keuzes die je moet maken of net opgewonden zijn omdat er zoveel mogelijkheden voor je liggen. Van een hindernis een positieve uitdaging kunnen maken: dat is voor een onderzoeker een belangrijke skill.”

Is het traject dat jullie aflegden een meerwaarde in jullie huidige job?

Moretti: “In mijn geval zeker wel, op allerlei vlakken. Tijdens een uitdagende periode leer je vaak het meeste, en een PhD biedt uitdagingen in overvloed! Toen ik mijn onderzoek startte aan de UAntwerpen moest het labo waarin ik zou werken nog gedeeltelijk gebouwd en opgestart worden. In afwachting heb ik in verschillende labo’s gewerkt en de beste procedures kunnen verzamelen voor het nieuwe onderzoekscentrum. Als ik nu terugkijk op mijn doctoraatsonderzoek, besef ik dat ik extra gemotiveerd werd door die extra taken: bepaalde methodes onder de loep leggen, verouderde procedures updaten aan de hand van nieuwe kennis en betrouwbare resultaten garanderen via gevalideerde methodes. Alles wat ik toen oppikte over kwaliteitscontrole kan ik toepassen in mijn huidige job. Ik ondersteun onderzoekers bij Biocartis om procedures uit te tekenen waarmee we testen of een nuttig inzicht ook een kwaliteitsvol product oplevert. En dat is precies de uitdaging waar toegepaste wetenschappen voor staan.” Van Assche: “In mijn onderzoek rond adsorptie kan ik voortbouwen op eerdere inzichten. Op lesgeven na verschilt mijn takenpakket niet veel van dat bij Atlas Copco: meetings organiseren, financiële projectopvolging, fondsen zoeken, resultaten analyseren en evalueren, veel koffie drinken… (lacht) De grootste uitdaging is om te balanceren tussen wetenschap en soft skills: medewerkers coachen zonder belerend te zijn en vertrouwen hebben in je co-workers.” “Maakt die periode bij Atlas Copco mij een betere wetenschapper? Niet noodzakelijk. Maar maakt het mij een betere ingenieur of professor? Dát dan weer wel want veel van mijn studenten zullen in het bedrijfsleven terechtkomen. Zeker in de exacte wetenschappen staan de academische wereld en het bedrijfsleven dicht bij elkaar. Tegenwoordig halen grote bedrijven talenten binnen terwijl ze nog student zijn. Veel PhD-studenten voeren hun onderzoek uit in samenwerking met bedrijven. Spin-offs zijn dan weer een voorbeeld van gedeelde innovatie. Als docent kan ik studenten of onderzoekers mijn ervaring in het bedrijfsleven meegeven, en dat beschouw ik als een plus.”


"Laat je in je carrièrekeuzes niet alleen leiden door het advies van anderen, maar win ook zelf voldoende info in"
Tom Van Assche

Staat de deur naar de academische wereld nog open? Keren jullie ooit terug?

Moretti: “Ik ben tevreden met de kansen die ik krijg, dus op dit moment is dat niet aan de orde. Later bijvoorbeeld als gastdocent komen praten aan de universiteit, om de kloof naar de bedrijfswereld te helpen overbruggen, overweeg ik misschien wel. In de academische wereld maak je je carrière vooral individueel. Voor de ontwikkeling van een product werk je in een bedrijf samen met je team, met collega’s uit onderzoek, sales … Samen een waardevol product visualiseren en realiseren op basis van onderzoek geeft me veel voldoening.”

Van Assche: “Ik ben als tenure-track een traject van vijf jaar gestart. Verder kijk ik vandaag niet. Het individuele van een academische carrière herken ik, maar het geeft tegelijk vrijheid. Ik heb minder specialisten aan mijn zijde voor HR- of IT-zaken, waardoor ik veel zelf probeer op te lossen. Dat helpt mij als persoon groeien. Ik vind het een voorrecht om samen te werken met inspirerende mensen binnen mijn onderzoeksgroep, aan wie ik altijd een voorbeeld heb genomen.”