Bruno Holthof

Directeur Oxford University Hospitals

“Mee bepalen hoe de gezondheidszorg er de komende tientallen jaren uit zal zien, daar haal ik energie uit”

Hoe word je CEO van één van de grootste ziekenhuizen van Europa? Bruno Holthof maakte naam door de Antwerpse ziekenhuiskoepel ZNA op de rails te zetten. In 2015 kwam hij aan het hoofd van de Oxford University Hospitals, die samen met de universiteit van Oxford en AstraZeneca het Oxford-vaccin tegen COVID-19 ontwikkelden. Een gesprek met één van Europa’s topmanagers in de socialprofitsector over de vloek en de zegen van keuzes maken.

Veel kersverse doctoren bevinden zich op een kruispunt: welke richting ga je uit zodra je medische studies afgerond zijn? Bruno Holthof overwoog midden jaren tachtig aanvankelijk twee opties: een carrière in de virologie aan het Rega Instituut van de KU Leuven of een specialisatie als oogarts.

Holthof: “Hartverscheurend was het (lacht). Wat ik toen koos? Geen van beide! Ik wilde me ook dolgraag verdiepen in de economische aspecten van de gezondheidszorg. Met de steun van de Belgian American Educational Foundation vertrok ik voor een MBA (master of business administration, red.) naar Harvard University. En daar heb ik nog altijd geen spijt van. Het werd het begin van een reis rond de wereld met verschillende tussenstops.”

Holthof stond op dat moment te boek als een uitmuntend vorser die met de steun van het NFWO een doctoraatsonderzoek had verricht rond gezondheidseconomie. “Ik heb toen een statistisch model gemaakt dat de kans op perinatale sterfte berekende en vergeleek met de sterftecijfers van Vlaamse materniteiten. Daarvoor gebruikte ik een unieke databank met gegevens over risicofactoren zoals tweelingen, stuitligging, hoge bloeddruk, diabetes … De KU Leuven wilde me graag houden, maar ik koos voor een andere weg: na mijn MBA en doctoraat werd ik consultant voor adviesbureau McKinsey en werkte ik veertien jaar lang onder meer in België, Nederland, Denemarken en de Verenigde Staten. Een heerlijke tijd.”

In 2004 werd u de eerste afgevaardigd bestuurder van ZNA, de koepel van de voormalige Antwerpse OCMW-ziekenhuizen. Aan de fusie van ZNA was een grondige herstructurering verbonden. U had de taak om van verlieslatende ziekenhuizen een eengemaakte groep te maken. Niet eenvoudig voor iemand die zijn eerste stappen zette als CEO …

“Die fusie was in feite mijn laatste project voor McKinsey. Na de aanslagen op de WTC-torens in 2001 waren mijn gezin en ik om persoonlijke redenen vanuit de States naar België teruggekeerd. Ik werkte in New Jersey in de Global Healthcare Practice van McKinsey, wat als consultant in de gezondheidssector uiterst boeiend was.

Maar de kans om een verschil te maken voor mijn geboortestad Antwerpen sterkte me in mijn keuze om terug te keren. Samen met een team van McKinsey en andere consultants stelde ik voor de Antwerpse OCMW-ziekenhuizen een reddingsplan op.

Toen we ons plan voorstelden, liet toenmalig OCMW-voorzitter Monica De Coninck zich ontvallen dat het ‘een prachtig plan was, maar enkel uit te voeren als ik zelf het heft in handen zou nemen’. Ze vroeg me om de eerste CEO van ZNA te worden.”

"Ik ben vooral trots op het team dat ik gebouwd heb"

“We hebben toen met een fantastisch team een huzarenwerk gerealiseerd: in de elf jaar dat ik CEO was, is ZNA in omzet verdubbeld en het meest winstgevende ziekenhuis in België geworden. We hebben nieuwe gebouwen geplaatst, nieuwe technologieën geïntroduceerd, nieuwe diensten op poten gezet … Ik geef grif toe dat ZNA een stap in het ongewisse was: ik had geen ervaring als CEO en de toekomst van de ZNA-koepel oogde in 2004 niet bijster rooskleurig. Maar wie mij kent , weet dat ik al eens een risico durf nemen.

Ik zie mezelf niet als wetenschapper, gezondheidseconoom of crisismanager, maar als iemand die belangrijke beslissingen moet én durft nemen.

Die vaardigheid heb ik in Antwerpen opgedaan.”

Welke van uw keuzes als CEO waren een schot in de roos?

“Ik ben vooral trots op het team dat ik gebouwd heb. Dan spreek ik niet enkel over het managementteam of de directeurs, maar ook over mensen op sleutelposities die ik persoonlijk heb kunnen overtuigen om voor het project ZNA te kiezen. Veel van die mensen werken nog altijd voor ZNA, wat me erg gelukkig maakt. Ook in Oxford heb ik de voorbije jaren een geheel nieuw team opgebouwd, dat vermaard is als een van de beste bestuursteams van Engeland.

Of het nu in Antwerpen is, voor een pril project, of in Oxford, voor één van de beste ziekenhuizen ter wereld: als je de juiste mensen op de juiste plaats weet te zetten, kun je samen huzarenstukjes realiseren.”

“Als CEO van een ziekenhuis hak je niet alleen knopen door over mensen, maar ook over grote investeringen. Ik heb bijvoorbeeld veel plezier beleefd aan de opmaak van het plan voor het nieuwe Cadix-ziekenhuis van ZNA in Antwerpen (dat in 2022 klaar zal zijn op de site van Park Spoor Noord, red.), dat het Stuivenbergziekenhuis dat al meer dan 135 jaar in gebruik is, zal vervangen. Verder hebben we een volledig nieuw psychiatrisch ziekenhuis laten bouwen op de Stuivenbergsite. We hebben geïnvesteerd in infrastructuur en in een betere omgeving voor zowel medewerkers als patiënten.”

Maakt dat ook uw functie aan de Oxford University Hospitals zo interessant: de luxe hebben om met zoveel uiteenlopende aspecten bezig te mogen zijn?

“Absoluut. Je bent bezig met mensen, met gebouwen en met concepten die tientallen jaren het uitzicht van de gezondheidszorg gaan bepalen. Daar haal ik energie uit.

Oxford University Hospitals is een wereldautoriteit op het vlak van digitale applicaties en vooruitstrevende gentechnologie. Het is een eer dat ik daarover mee beslissingen mag nemen.

Alle investeringen die meer dan een miljoen pond kosten, daar ben ik bij betrokken. Verder ben ik op een leeftijd gekomen waarop ik mensen steeds beter kan coachen. Collega’s die voor dezelfde keuzes staan als ik ooit, vragen me om raad. Daar schep ik plezier in.”

"Wetenschappers hebben in deze crisis fantastisch samengewerkt, zonder grenzen of rivaliteit. Vooral dat onthoud ik"

“We hebben toen met een fantastisch team een huzarenwerk gerealiseerd: in de elf jaar dat ik CEO was, is ZNA in omzet verdubbeld en het meest winstgevende ziekenhuis in België geworden. We hebben nieuwe gebouwen geplaatst, nieuwe technologieën geïntroduceerd, nieuwe diensten op poten gezet … Ik geef grif toe dat ZNA een stap in het ongewisse was: ik had geen ervaring als CEO en de toekomst van de ZNA-koepel oogde in 2004 niet bijster rooskleurig. Maar wie mij kent , weet dat ik al eens een risico durf nemen.

Ik zie mezelf niet als wetenschapper, gezondheidseconoom of crisismanager, maar als iemand die belangrijke beslissingen moet én durft nemen.

Die vaardigheid heb ik in Antwerpen opgedaan.”

Welke van uw keuzes als CEO waren een schot in de roos?

“Ik ben vooral trots op het team dat ik gebouwd heb. Dan spreek ik niet enkel over het managementteam of de directeurs, maar ook over mensen op sleutelposities die ik persoonlijk heb kunnen overtuigen om voor het project ZNA te kiezen. Veel van die mensen werken nog altijd voor ZNA, wat me erg gelukkig maakt. Ook in Oxford heb ik de voorbije jaren een geheel nieuw team opgebouwd, dat vermaard is als een van de beste bestuursteams van Engeland.

Of het nu in Antwerpen is, voor een pril project, of in Oxford, voor één van de beste ziekenhuizen ter wereld: als je de juiste mensen op de juiste plaats weet te zetten, kun je samen huzarenstukjes realiseren.”

“Als CEO van een ziekenhuis hak je niet alleen knopen door over mensen, maar ook over grote investeringen. Ik heb bijvoorbeeld veel plezier beleefd aan de opmaak van het plan voor het nieuwe Cadix-ziekenhuis van ZNA in Antwerpen (dat in 2022 klaar zal zijn op de site van Park Spoor Noord, red.), dat het Stuivenbergziekenhuis dat al meer dan 135 jaar in gebruik is, zal vervangen. Verder hebben we een volledig nieuw psychiatrisch ziekenhuis laten bouwen op de Stuivenbergsite. We hebben geïnvesteerd in infrastructuur en in een betere omgeving voor zowel medewerkers als patiënten.”

Maakt dat ook uw functie aan de Oxford University Hospitals zo interessant: de luxe hebben om met zoveel uiteenlopende aspecten bezig te mogen zijn?

“Absoluut. Je bent bezig met mensen, met gebouwen en met concepten die tientallen jaren het uitzicht van de gezondheidszorg gaan bepalen. Daar haal ik energie uit.

Oxford University Hospitals is een wereldautoriteit op het vlak van digitale applicaties en vooruitstrevende gentechnologie. Het is een eer dat ik daarover mee beslissingen mag nemen.

Alle investeringen die meer dan een miljoen pond kosten, daar ben ik bij betrokken. Verder ben ik op een leeftijd gekomen waarop ik mensen steeds beter kan coachen. Collega’s die voor dezelfde keuzes staan als ik ooit, vragen me om raad. Daar schep ik plezier in.”